Może kiedyś po czesku?

Vlasta Burian śpiewa w polsko-czeskiej komedii "Dwanaście krzeseł".

Film z 1933 roku jest dość swobodną ekranizacją powieści Ilfa i Pietrowa - z praskim fryzjerem Ferdynandem Suplatko zamiast Ostapa Bendera (ciekawe czy coś zapłacili radzieckim autorom?).
Foxtrotta skomponował Władysław Dan, a polskie słowa ułożył Marian Hemar.
Tutaj najbardziej znane wykonanie Mieczysława Fogga:



A teraz wersja rosyjska ("Mu- mu") zaśpiewana przez Leonida Utiosowa i jego córkę Edit. Nagranie pochodzi z lat trzydziestych, ale wykorzystano je w rysunkowym filmie "Stara płyta" z 1982 roku. Przy czym, jako autor melodii figuruje aranżer orkiestry Utiosowa.



_____
A o plagiatach i naśladownictwach opowiada Mark Freidkin (tutaj >)

W Emili

Zapraszamy na spotkanie w MSN.
Najbliższy czwartek (23 maja) o 19:00

Duże twarze i postaci

(...) Plakaty filmowe uważane były wtedy za produkcję drugiej kategorii i szanujący się grafik uważałby za ujmę zajmowanie się tą pracą.
Ale po paru dniach Henryk wpadł na pomysł, żeby zgodzić się na propozycję Filmu Polskiego, pod warunkiem jednakże, że nie będziemy robić tych typowych plakatów z dużymi twarzami i postaciami artystów, ale że nasze plakaty będą kompozycją graficzną, dla której natchnieniem będzie treść filmu. Pomysł ten bardzo mi się podobał, podobał się również szefowej Tomaszewskiej, Marynie Sokorskiej, która zaakceptowała go całkowicie, nie zwracając uwagi na protesty zawodowych filmowców (...)

Eryk Lipiński w liście do Zuzanny Lipińskiej, 1962 (podkreślenie moje.
List opublikowany w katalogu wystawy "Eryk i Zuzanna", Muzeum Karykatury, wrzesień-listopad 2011)

Poniżej plakat filmowy Eryka Lipińskiego z 1948 roku.

Aukcja stulecia

AP Photo/Photo Courtsey of Peter Sachs

Dentysta, Dr Hans Sachs, był jednym z pierwszych na świecie kolekcjonerów plakatu. Zaczynał pod koniec XIX wieku, jeszcze jako uczeń. Nim hitlerowcy doszli do władzy, zgromadził ponad 12.500 eksponatów.

W 1938 roku naziści - na polecenie samego Goebbelsa - zrabowali legendarną kolekcję. Sachs zdołał opuścić Niemcy z żoną, dzieckiem i kilkoma ocalonymi afiszami Toulouse-Lautreca. Nigdy więcej nie zobaczył swoich plakatów. Zmarł w 1974 roku w Stanach Zjednoczonych.

Po latach okazało się, że część kolekcji przetrwała w Berlinie Wschodnim. Minęły kolejne lata i niemiecki Sąd Najwyższy polecił zwrócić Peterowi Sachsowi własność jego ojca.

Niestety, żadne muzeum nie zdołało odkupić całego zespołu. 18 stycznia pierwsze 1300 prac trafi na aukcję w Nowym Jorku. 

W internecie można oglądać reprodukcje [tutaj >]. Niesamowity zestaw! 

Poniżej kilka (z 1300!) przykładów:

Jest też do kupienia kilka druków z Polski. 

Na przykład ten:

- - - - -

Źródło: Guernsey's

Cały rok, ten poprzedni

Na stronie Tygodnika są już wszystkie obrazki z 2012 roku.

Tutaj >

August w styczniu

- Auguście, dlaczego ty się ciągle martwisz?
- Ależ ja nie martwię się ciągle. Ja martwię się CZASAMI.

Na wystawie w Muzeum Karykatury pokazano ponad 70 rysunków Karola Ferstera, Charliego. Większość powstała w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Nie ma prac przedwojennych ani tych drukowanych tuż po wojnie w Krakowie. Krótko mówiąc - nie ma Augusta Bęc-Walskiego.

W latach czterdziestych gruby reakcjonista z jamnikiem tłoczył się wśród reklam kremów i bielizny na czternastej stronie "Przekroju". Wkrótce reklamy zniknęły, a i żarty Ferstera stały się mniej subtelne ("- Czy bolą pana uszy? - Mnie nie. Tylko tych, co mnie słuchają."). Ostatecznie August zniknął wraz z odwilżą.

Charlie bez Augusta Bęc-Walskiego to jak Disney bez Myszki Miki. Dla przywrócenia historycznej równowagi odszukałem w internecie kilka noworocznych rysunków z lat 1947-1955.

(Klikajcie, aby powiększyć)

Źródło ilustracji: Małopolska Biblioteka Cyfrowa

 - - - - -

Karol Ferster - wystawa retrospektywna

Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego, Warszawa Kozia 11

26 listopada 2012 - 20 stycznia 2013

Od wtorku do niedzieli: 10.00 - 18.00

W poniedziałki: nieczynne. We wtorki wstęp wolny.

Homek, czyli tam i z powrotem

Bardzo mnie zdziwiło nowe wydanie "Alicji w krainie czarów" z ilustracjami Tove Jansson.
Chociaż właściwie - co w tym dziwnego? Autorka Muminków była malarką i graficzką, zilustrowała wiele książek. Na przykład fińskie wydanie "Hobbita"(1962).

Źródło: Tove Jansson as illustrator

Marszak 125

Trzeciego listopada świętowaliśmy 125 urodziny Samuela Marszaka. Polska Wikipedia określa go lakonicznie jako "radzieckiego pisarza (...) znanego  m.in. z peerelowskich podręczników szkolnych do nauki języka rosyjskiego".
Niech i tak będzie. W każdym razie jest okazja, żeby przypomnieć kilka okładek do książek Marszaka wydanych w latach trzydziestych w Leningradzie i Moskwie.

 

 

 

 

Wszystkie ilustracje ze strony www.russianartandbooks.com

Klara. Słowo na yyyy....

Klasyka z Lenizdatu

Nowe logo jednego z najstarszych rosyjskich wydawnictw. Projekt: Brand Division St.Petersburg. I seria okładek, które bardzo mi się podobają. Bardzo!
(I to nie tylko ze względu na kolorystykę).














Źródło: Lenizdat x 7

Olimpijskie

Oczywiście, że istnieją papierosy "Olimpijskie". Produkowali je, a może dalej produkują, w Maroku. W odmianach Olympic Bleue i Olympic Rouge (na zdjęciu).


Źródło: Cigarettespedia.com