Tik-tak Dieter Rams

Od 1962 do 1995 Dieter Rams był dyrektorem designu w firmie Braun. Wiele napisano o wpływie, jaki wywarły jego dawne projekty na współczesne wzornictwo komputerów Apple'a (na przykład tutaj).

Ale dopiero dzisiaj zauważyłem, że zegar w moim komputerze też trochę przypomina budzik Brauna. Przypadek czy cichy hołd dla wielkiego prekursora?


Z lewej: Budzik AB1 (1971 z późniejszymi zmianami).
Obok: World Clock Widget (Mac OS X)

PS 1. We środę w londyńskim Design Museum otwarto wystawę Less and More - The Design Ethos of Dieter Rams

PS 2. Kiedyś używałem takiego budzika (prawdziwego, nie wirtualnego). Ten fantastyczny przedmiot miał jedną wadę. Był zrobiony z miękkiego plastiku i starczyło, że na chwilę trafił w łapy zegarmistrza uzbrojonego w kombinerki, a wychodził z nich nieodwracalnie pokiereszowany.

PS 3. Marta mówi, że jedyne podobieństwo między tymi dwoma obrazkami, to że oba przedstawiają zegar.

Wielka moda na kryzys

Jeżeli z jakichś powodów elektryfikacja kojarzy wam się z władzą rad, powinniście obejrzeć plakaty Lestera Bealla. Ten amerykański grafik i plakacista pracował dla Rural Electrification Administration. W epoce Roosevelta elektryfikacja terenów wiejskich była sztandarowym projektem New Dealu, programu inwestycji i robót publicznych, które miały wydobyć Amerykę z Wielkiego Kryzysu lat 30.


(Ze strony Posterpage.ch)

Rooseveltowi się udało, więc czemu nie Obamie? W każdym razie grafika i fotografia lat 30. wracają do łask. Na dowód - tegoroczne logo "Stimulusa" (rządowego programu ożywiania amerykańskiej gospodarki) oraz plakat National Recovery Administration sprzed siedemdziesięciu lat.


(Ze strony Wall Street Journal)

A tutaj plakat z kryzysowej serii zamówionej w zeszłym roku przez redakcję Readymade Magazine:


(Christopher Silas Neal ze strony Readymade.com)

I jeszcze coś z konkursu "Sfotografuj recesję" w magazynie Slate:


(Ze strony slate.com)

Piktogramy z Czerwonego Wiednia

Na pewno nieraz zastanawialiście się, kto stworzył ten symbol. Nie, nie Hermann Zapf, ani jego kuzyn Dingbat.

To Gerd Arntz - niemiecki grafik, komunista. W początku lat 30. XX w. pracował w Wiedniu, gdzie Otto Neurath, pionier statystyki wizualnej, zamówił u niego system znaków graficznych. Tak powstał ISOTYPE (International System Of TYpographic Picture Education).

Nowoczesna informacja wizualna wiele zawdzięcza Arntzowi. Niektóre z jego projektów wciąż wyglądają bardzo współcześnie, ale są także świadectwem czasów Czerwonego Wiednia (lat 1918-1934, gdy miastem rządzili socjaliści). Świadectwem tym cenniejszym, że mniej znanym, niż znakomita architektura mieszkaniowa tego okresu.

Po puczu Dollfussa Arntz znalazł schronienie i pracę w Holandii. Przeżył wojnę, zmarł w 1988 roku. Jego spuścizną - na którą składa się 4000 piktogramów - opiekuje się Muzeum Miejskie w Hadze. Poniżej jeszcze kilka - mocno osadzonych w swojej epoce - przykładów z Gerd Arntz Web Archive.





Ten link zawdzięczamy Design Observer.

Siatka Marbera

Co to jest? Siatka Marbera. Czyja? Romka Marbera. Nie, nie znajdziecie go na portalu culture.pl ani w polskiej Wikipedii. Ale w angielskiej Wiki ma swoje hasło w kategorii "Polish graphic designer".
Urodził się w 1925. W 1946 zamieszkał w Anglii. Piętnaście lat później wydawnictwo Penguin powierzyło mu projekt swojej serii kryminałów. Właśnie wtedy powstał "Marber grid" i ponad siedemdziesiąt zielono-czarnych okładek, o których Rick Poynor pisze, że po czterdziestu latach nie straciły nic ze swojej siły. Kilka przykładów znalezionych w internecie wkleiłem poniżej. Więcej (i to dużo więcej!) jest tutaj.

Naszą grafikę na wieki wieków zdominowała polska szkoła plakatu: malarska, intuicyjna i emocjonalna. Romek Marber ma to, czego zazwyczaj brakuje w polskim designie: racjonalizm, dyscyplinę, system. A przy tym nie wyrzeka się emocji. Romek, gdzie jesteś? Ojczyzna cię potrzebuje!








Apel: Jeżeli wiesz coś więcej o Romku Marberze, napisz do nas. Czekamy. 7410Z